Zuid-Amerikaans temperament: Laura Abalo

In oktober werden de Panamerican games georganiseerd in het Mexicaanse Guadalajara. Die games zijn het 2de grootste multi-sportevenement ter wereld, na de Olympische spelen. Argentinie zette in het roeien een opvallende prestatie neer. Olv Laura Abalo ging het land aan de haal met 2 gouden medailles. Eind mei doet de Argentijnse nog een gooi naar Olympische deelname in de 2-W en dat vonden wij voldoende om Laura Abalo eens aan de tand te voelen en haar enkele vragen voor te schotelen.

RIB: Wanneer ben je gestart met roeien ?

Abalo voor het eerst in actie op een groot tornooi Laura: Ik ben behoorlijk laat gestart met roeien: op mijn 20e. Mijn vader woonde in Tigre, dat bij Buenos Aires hoort en vlak bij een rivier gelegen is. Ik was behoorlijk nieuwsgierig naar de roeisport en wou het wel leren en ik kon mijn vaders boot gebruiken. Op dat moment speelde ik basketbal in een club maar het roeien had zo een verslavend effect op me dat ik mijn basketbal carriere beetje bij beetje liet voor wat ze was. Eindelijk had ik een sport gevonden die fysiek vermoeiend was (en daar hou ik van) maar die me ook in contact bracht met de natuur, dus dat was een ideale combinatie voor mij.

RIB: Waar ben je op dit moment en wat ben je aan het doen

Laura: Ik zit in een cafe (moet hartelijk lachen). Ik heb net een gesprek gehad met mijn coach en ben net terug van een evenement gesponsord door coca cola. Met dat evenement proberen we jonge kinderen aan het sporten te krijgen.

RIB: Ben je eigenlijk full time roeister ?

Laura: Nee, halftijds. We krijgen steun van de staat, maar niet voldoende. Al krijgen de amateur-sporters tegenwoordig wel meer aandacht en meer middelen. Roeien is niet zo populair in Argentinie. Zoals je misschien wel weet is de nationale sport hier het voetbal.

RIB: Je bent eigenlijk journaliste…werk je nog steeds als journaliste ?

Laura: Yup, ik werk nog als journaliste. Ik schrijf artikels over roeien voor de krant. Men zegt me dat ik wel de capaciteiten heb voor tv journalistiek, gezien ik heel graag babbel !  Maar op het moment concentreer ik me vooral op het roeien en probeer ik me te plaatsen voor de Olympische spelen van London.

RIB: In 2009 nam je voor het eerst deel aan het WK. Hoe was dat ?

Laura: Het was fantastisch, maar surrealistisch. We roeiden nog maar 3 maanden in de 2- en dat 3 keer per week. We hadden nog nooit in punt geroeid. Gabriela Best en ik zijn skiffeurs. Dus het was een geweldige ervaring. Onze eerste wedstrijd in de twee zonder waren de reeksen van het wereldkampioenschap ! We hadden daarvoor nooit een wedstrijd geroeid en aan de start dacht ik de hele tijd “ waarom heb ik maar 1 riem in mijn handen” ?

RIB: Waarom komen jullie niet aan de start van de wereldbeker ?

Laura: Omdat in Argentinie niet altijd alles op tijd gepland geraakt, of helemaal niet georganiseerd verlopen. Meestal wisten we tot een week van tevoren niet of we wel de nodige steun hadden om te kunnen reizen. Nu lig thet anders. Alles is verbeterd, er is meer organisatie en steun.

RIB: In 2010 probeerde je het in de skiff. Was de 2- geen optie meer en waarom niet ?
Laura Abalo tijdens de reeksen in Luzern 2010

Laura: Gabriela roeide in 2010 niet voor het nationale team en er zijn geen andere meisjes die roeien en groter zijn dan 1m 80. Dus moest ik wel in de skiff aan de slag. Ik train veel in skiff, maar er is een enorm groot niveauverschil tussen ons niveau in Zuid-Amerika en dat van de Europese roeisters. Dat is niet zo in de 2-W, rekeninghoudende met het feit dat we er amper in getrained hadden, lagen de tijden tov de tegenstanders niet zo ver van elkaar.

RIB: Nu roeien jullie wel terug in de 2- en jullie werden 13de in Bled. Wat waren de verwachtingen voor het WK en ben je teleurgesteld dat je je niet wist te plaatsen voor de Olympische spelen van London ?

Laura: Oh nee, we zijn helemaal niet teleurgesteld. We zaten sinds eind juli terug in de 2-, roeiden 8 keer samen en namen deel aan de Canadese Henley, wonnen er en daar vertelden ze ons dat we naar het wereldkampioenschap mochten, dus 10 dagen later vertrokken we naar Bled…De eerste week in Bled was de eerste week dat we elke dag samen roeiden. We misten de halve finales maar net met 1 seconde achterstand tov de Duitsers, maar we waren wel 5 seconden sneller dan de 3 andere boten die zich in de andere herkansing wel wisten te plaatsen. En dat deed ons inzien dat als we meer samen zouden trainen, en dus constant in de twee zonder, we erbij kunnen zijn in London.

RIB: Tijdens de Panamerican Games in oktober won je goud in zowel de 2-W als de 4XW. Hoe belangrijk is dit voor jouw en Argentinie ?

Laura Abalo wint goud op de Panamerican games foto: laura abaloLaura: De Panamerican Games zijn heel belangrijk voor de Zuid-Amerikaanse landen. Het zijn een beetje onze eigen Olympische spelen, omdat we er medailles kunnen behalen die we tijdens de echte Olympische spelen normaal gezien niet kunnen behalen.
Daar goud winnen was echt een droom voor me. In 2007 won ik er brons, en sindsdien wou droom ik van goud. We stapten terug in de twee zonder en enkele maanden later wonnen we goud tijdens de Panamerican Games. En omdat we als eerste van de Argentijnse delegatie goud pakten was het groot nieuws. We stonden op de cover van al de belangrijke kranten !

RIB: Misschien een overbodige vraag, maar wat zijn je ambities voor 2012

Laura: Zonder twijfel ons proberen te plaatsen voor de Olympische spelen tijdens de kwalificatieregatta eind mei in Luzern. En eens we daarin slagen gaan we voor de finale van de 2-W in London !

RIB: Laura, bedankt voor het gesprek.