2XM 2012

Momenteel zitten we in de auto. Nog 272km en we zijn in Hamburg. Annick zit naast me. Ze is de werking van rode bieten sop aan het uitleggen, ik knik gewoon. Terwijl ze blijft doorratelen zal ik een blogje schrijven.Omstreeks 8u hadden we afgesproken om aan de btr te vertrekken. Thijs, Hannes O, Frans en Tim waren daar ook. Zij moeten trainen. Don William was ook van de partij om ons uit te wuiven en om ons nog een geluks roeipakje te overhandigen. Aan Tim zijn scherp oog ontgaat niets en meneer moest ook weer een roeipakje hebben. Gelukkig was William daarop voorzien en had hij ook eentje mee voor de senior van de groep. Het AA drinks logo ontbrak op zijn pakje en weer was hij niet content.

Voor zover hetgeen we uit de inspanningstest hebben kunnen afleiden. De specialisten in de medische commissie kunnen er waarschijnlijk meer over vertellen, wij horen het graag!De eerste wereldbeker is zo goed als verteerd en we zijn ons alweer volop aan het voorbereiden voor de tweede die voor de deur staat. Over 2 weken trekken we naar Hamburg om daar nog eens een gooi te doen naar eeuwige roem (B finale zou ook al fantastisch zijn). Veel tijd om te rusten is er niet, dus trainen we gewoon zoals anders. In de maand juni moet ik zoals zoveel studenten ook enkele examens afleggen dus van middagdutjes is er ook geen sprake meer. Deze morgen hebben we al een krachttraining afgewerkt en vanavond gaan we nog een toertje roeien. De wedstrijd waarin we een vriendin zochten voor Thijs heeft helaas weinig respons opgeleverd. Via Thijs zijn blog heb ik opgevangen dat hij toch enige interesse heeft in Evy Gruyaert.

Onze wereldbeker was niet geslaagd. Verre van geslaagd zelfs. 5e in de c finale is iets wat niet veel roeiers willen meemaken, ik raad het ook niemand aan. Helaas is het de harde waarheid. We zijn (nog) niet snel genoeg. Hopelijk worden we snel sneller. Er zijn veel puntjes waar we aan kunnen werken, maar (klein) mirakel is zeker. Binnen 3 weken proberen we nog eens in Hamburg.Vandaag was de dag van de A en B finales. Onze 2 Belgische topboten zaten helaas in B finale. Jo en Evi deden het niet slecht met een achtste plaats en onze Tim heeft zijn foutje van gisteren rechtgezet.

Geen grote verrassingen vandaag. Toen we deze morgen om 8u gingen ontbijten was iedereen al lang klaar, wij zijn dan ook de enigen die ons niet laten meeslepen in het lichtegewichtenregime van vroeg opstaan, vroeg eten en nog vroeger trainen. Nee, wij laten ons niet vangen. Als we de kans zien om tot 8u in ons bed te blijven liggen dan twijfelen we niet. Om 8u45 vertrokken we naar de baan. Eerst nog ons materiaal eens controleren om dan op te merken dat mijn dolpen niet recht staat en dat onze riemen niet exact gelijk staan. Vervolgens stickers op de boot plakken en vlug nog wat sleutelen. Het water op voor 12km met een 500m en 250m en dan weer richting hotel Lo smeralda.

Ik lig in mijn bed, Thijs staat hier wat dom te kijken en Hannes D vloekt. - ‘Godverdomme, daar kan ik niet tegen’ - ‘wat scheelt er?’ - ‘Mijn boek is blijkbaar het tweede deel van een trilogie’Zo zie je, ook hier is het niet altijd rozegeur en maneschijn. Om gezellig te doen hebben de mannen onder ons een bezoekje aan de cinema gebracht. Tim en Annick bleven achter in de 4 sterren residentie. Na wat geleuter besloten we te kiezen voor de film ‘Hallpass’ met Owen Wilson. Het verhaal is simpel. 2 vrienden, elk getrouwd en de middelbare leeftijd bereikt, zien hun vrouw niet echt meer staan. De vrouwen besluiten hun mannen een hallpass voor een week te geven en gaan met de kinderen een weekje op vakantie.

Van mijn ene hobby stort ik mij op de andere. Van maandag tot 2u geleden zat ik nog in hazewinkel en nu zit ik aan mijn bureau wat te studeren. Vandaag heb ik geen nood aan een middagdutje dus kan ik die tijd perfect benutten om wat in mijn boeken te zitten. Afgelopen dagen zaten we dus in hazewinkel. Voor ons is enkele dagen naar hazewinkel gaan altijd een beetje thuiskomen. De chalets hebben geen geheimen meer voor ons, we maken ons niet meer druk als het voedsel weer eens niet te vreten is en we maken al eens grapjes met onze bloso collega’s ‘de Giessen’ en ‘Betty.’ ‘De giessen’ staat in voor het algemeen onderhoud van het centrum.

Deze morgen zijn we in Essen beland. Het komende weekend zullen we hier wedstrijdjes roeien tegen goede en minder goede roeiers. In onze catogorie, m2x, zijn er 14 inschrijvingen. Verscheidene Duitsers, Polen, Fransen, Tsjechen, en Belgen. Hollanders lopen er hier genoeg rond, dus last hebben we er sowieso van. Momenteel lig ik in mijn supercomfortabele Best Western bed. De dag voor de wedstrijd roeien we nog 2x een kort stukje met enkele versnellingen. Vandaag waren het een 500 en 250. Zoals altijd voor een grote wedstrijd zat er veel te veel volk op het water, maar het gevoel zat niet slecht.

Nog steeds vind ik het doodjammer dat mijn goede vriend Bastien Hoste er niet meer bij is op stage. We missen Bassie om verschillende redenen, momenteel zou hij ons een grote dienst kunnen bewijzen. We zijn het er unaniem over eens dat Basje de enige is die een elektrische stoel in elkaar kan knutselen. Zeer jammer, het zou handig geweest zijn. Bij gebrek aan die stoel zullen Hannes en ikzelf ons dan maar een taser aanschaffen. De taser zou niet dienen als bescherming.

Het bk is weer voorbij, de titels zijn verdeeld, iedereen tevreden, het is nog steeds mooi weer en iedereen leeft nog. Geen grote verrassingen. Ik had op voorhand tegen Thijs gezegd dat Arne de lichte skiff zou winnen dus zelfs daar geen geen groot nieuws. Wat we van het bk kunnen onthouden is dat het bloedheet was. Gelukkig waren sommigen onder ons al wat geacclimatiseerd, maar de hitte kwam toch hard aan. Gisteren stond er een rustig dagje op het programma. Enkel een uurtje losfietsen en de werkdag zat erop. Zo gezegd zo gedaan dus sprong ik op mijn fiets en was ik weg. ‘s Middags hield ik me bezig met wat schoolwerk en tegen de vooravond vertrok ik richting Gent.