Met nog 1 dag voor de boeg mogen Annick, Hannes, Tim, Frans en ikzelf bijna onze latten terugbrengen en huiswaarts keren. De stage viel al bij al goed mee. Onze groep was klein maar fijn. Af en toe moesten we Annick voor een paar uurtjes opsluiten in haar kamer, maar dit was voor het algemeen welzijn van de groep. Na 2 weken voegde Harald zich bij ons en dan kon de pret pas beginnen. We mochten zelfs het trainingschema interpreteren zoals we zelf wilden! Het voordeel van zo’n kleine groep is dat je van iedereen wel iets leert. Zo heb ik van Annick geleerd dat werkelijk alles(maar dan ook echt alles!) fantastisch is. Frans leerde me dat als iemand je email passwoord vraagt, je dit niet mag geven. Van de roeier van het jaar heb ik geleerd dat het niet verstandig is om je auto op een hoek in een ondergrondse parking te parkeren net buiten het zicht van de bewakingscamera’s. Hannes gaf me zijn 25 hot en happy relatietips mee. En Last but not least: Volgens onze headcoach is het niet verstandig om met winterbanden een bocht aan 140km/h te nemen, het is beter dat je dit met gewone banden doet.
De leukste momenten van de stage waren zonder twijfel de rustdagen en de bezoekjes aan de beste kinesist van Zwitserland. Het heroïsch sleetjes duel werd, ondanks gewichtsvoordeel, gewonnen door mijn Zwitserse roeicollega en ikzelf voor Hannes en Tim.
Deze middag krijgen we nog een langlaufwedstrijd voorgeschoteld en morgen mogen we een hele dag op snow shoe tour, in de bergen.
Dat de beste moge winnen! (waarschijnlijk zal dit Tim zijn)
Nederlands
Français