De tweede zondag is alweer bijna achter de rug. We staan aan de vooravond van de laatste trainingsweek op hoogte. De laatste keer zestig minuten roeimachine aan slechts 82 % zuurstof in vergelijking met thuis. Begin alvast maar rustig te rekenen.
Er komt ook nog een langlauftoets aan. In navolging van vorig jaar zijn de meeste van mijn trainingsmaatjes druk in de weer met de taktiekbespreking. Wie is de favoriet en wie de “onderste hond” ? Doen we een massastart of een ‘head’lancering ? Alles wordt ter discussie gesteld.
Rustdag gepasseerd. Voorbij. Iedereen heeft zijn dagje-uit zo kwalitatief mogelijk doorgebracht. De mannen hebben proefondervindelijk ontdekt dat hellingen ook aan hoge snelheid kunnen worden afgesleed. Wie weet, er is misschien een nieuwe generatie slede-heren opgestaan ?!

Alle vermoeidheid op een stokje. Bij de ingang van de laatste week geldt meer dan ooit tevoren “mind over body, body over hill”.

De chocomelk is verteerd en ik ben mijn zogezegde nederlaag al wat te boven. Toch vind ik het jammer dat de stemmen van grote gezinnen met maar 1 computer niet meetellen. Toch wil ik onze Tim proficiat wensen met zijn overwinning.
Ondertussen gaat het leven hier gewoon door in Silvaplana. Vreemd genoeg ligt hier niemand wakker van de verkiezingsuitslag. We trainen wat, we eten goed en tijdens het langlaufen kijken we naar de ondergesneeuwde bomen en genieten we volop.